2005/Oct/20

...ความรักมีชีวิตและฤดูกาลอยู่ในตั;เอง
ใครหลายคนเชื่อว่าความรักจะเดินทางมาถึงพร้อมกับความหนาว
ก่อนที่จะแหลกสลายหรือสูญหายในฤดูร้อน ฤดูฝนถัดๆ ไป
ซึ่งเป็นความเชื่อที่ไม่ค่อยมีเหตุผลนัก
แต่มีความจริงอยู่อย่างว่า
ความรักมักจะผลิบานและหอมหวานเสมอท่ามกลางสายลมหนาว
คงเป็นเพราะหน้าหนาวในเมืองไทยให้สีสันสวยงามกว่าฤดูอื่น

...หลายคู่รักกันที่ทะเลหน้าหนาว
กรุงเทพหน้าหนาว เมืองเหนือหน้าหนาว
แดดหน้าหนาวที่ทะเลช่วยบ่มให้รักสุกใส
และลมทะเลก็ช่วยขับเห่ให้อารมณ์เบิกบาน
ใครซ่อนสิ่งใดไว้ในหัวใจก็อยากเผยออกมาหมดสิ้น
หน้าหนาวที่เมืองเหนือมาพร้อมแดดอุ่นและดอกไม้งาม
ซึ่งทำให้ความรักที่อยู่เฉยๆ มีเลือดเนื้อและตัวตน
ส่วนหน้าหนาวที่กรุงเทพนั้นแสนสั้นจนนับวันได้
สำหรับการเดินทางมาถึงและจากไปของสายลมแห่งฤดูกาล
แต่เดือนพฤศจิกายน ธันวาคม คาบเกี่ยวต้นเดือนมกราคมนี่แหล่ะ
ที่กรุงเทพน่าอยู่ขึ้น พอเมืองน่าอยู่ คนเราก็โกรธกันน้อยลง
และรู้สึกถึงความรักได้ดีเป็นพิเศษ

...คุณพอจะจดจำได้ไหมว่า เคยรักใครบ้างในฤดูหนาว
และจำได้หรือเปล่าว่า คุณ รักเพราะรัก
รักเพราะบรรยากาศพาไป
ให้หัวใจไหวเอน
หรือรักเพราะแดดออกถูกดอกไม้


แดดเอยแดดออก
แดดออกถูกดอกไม้
รักเอยรักหรอก
หรือรักหลอกนะดอกไม้

...ความรักมีชีวิตและฤดูกาลอยู่ในตัวมันเอง
ความรักที่อยู่นานเกินไปอาจตามมาด้วยความรู้สึกเบื่อหน่าย
ความรักที่ร้อนรนเกินไปอาจเผาไหม้หัวใจให้ทุกข์ทรมาน
...แต่เมื่อความรักเริ่มต้น
มันจะก่อตัวด้วยความรู้สึกดีๆ เสมอ
และจะสวยเหมือนแดดออกถูกดอกไม้

**************************

ดองไปซะนานเลยแฮะ....หวังว่าจะยังมีคนคอยอ่านอยู่นะ.... = ="

แหม...ก็ช่วงนี้มันงานเยอะนี่นา ไหนจะงานจุฬาฯวิชาการ ไหนจะงานจัดจ์...วู้ววว...วุ่นวายเจง ๆ

2005/Oct/09

ฉันชอบความรู้สึกของการได้ "แอบรัก" ใครซักคน
หนึ่งชีวิตของคนเราถ้าได้รู้สึกถึง... "ความรักแบบไม่ครอบครอง"

บ้างก้อคงจะดีไม่น้อยโลกคงไม่วุ่นวายไม่ยื้อแย่งไม่ครอบครอง

และความรักก้อคงจะไม่ "เห็นแก่ตัว" อย่างที่ดำเนินอยู่

ขึ้นชื่อว่า "แอบรัก" แล้วล่ะก้อ...

ฉันเชื่อว่ามันไม่ใช่อาการที่ต้องการจะเปิดเผยตัวไม่อยากให้ใครได้รู้ได้เห็น

ความสุขเกิดขึ้นได้ในมุมเงียบๆและปราศจากการครอบครอง

ความรักแบบเงียบกริบสอนให้คนปล่อยวาง และหัวใจอ่อนโยน

ไม่ปรารถนาอะไรมากไปกว่าการได้รัก

และมากที่สุดก้อคงจะเป็นแค่ให้อีกฝ่ายได้รับรู้ว่า

..."รัก"

เท่านั้นเองที่ความรักต้องการ...

คงเหมือนกับไม่ขีดไฟแอบหลงรักดอกทานตะวัน

สุดท้ายมันก้อต้องการแค่เพียงแค่ให้ดอกทานตะวันหันมองแสงอันน้อยนิดของมัน...

แม้จะเป็นแสงสุดท้ายที่ถูกจุดขึ้นเพื่อดับลงตลอดกาลก้อตาม


เชื่อไหม...

ฉันเคยรู้จักคนๆนึงที่แอบรักใครอีกคนได้นานเป็นปีๆ

โดยไม่เคยแสดงตัวต่อความรักของเขา

หญิงสาวใช้โทรศัพท์เป็นสื่อแสดงความรู้สึกตลอดมา

ทุกคืน...เธอจะยกหูโทรหาเขา แม้บางครั้งด้วยคำพูดสั้นๆแค่ว่า

"นอนหลับฝันดี" เท่านั้นก้อตาม

ชายหนุ่มไม่เคยเห็นหน้าเธอ

ทั้งที่ความเป็นจริงนั้นเธออยู่รอบตัวเค้าตลอดเวลา

...เธอเคยเดินผ่านเขาใกล้กันแค่เอื้อมมือคว้า

แต่เขาไม่รู้จักเธอ...

...เธอเคยสบตาเขาแต่เขาไม่เห็นแววตาเธอ...

...เธอเคยยืนตรงหน้าเขาแล้ว(แอบ)ฟังเขาพุดคุยกับเพื่อนของเขา

แต่เค้าไม่ได้พูดกับเธอ...

ทั้งหมดเป็นความสุขของหญิงสาว...

"สุขที่ได้เห็นเขาโดยที่เขาไม่จำเป็นจะต้องเห็นเธอ"

การติดต่อของเค้าและเธอสิ้นสุดลง

ในวันที่ชายหนุ่มมีคนรักที่แสดงตัวอย่างชัดเจน

เค้าเลือกที่จะรักคนอื่นเพราะในความคิดของเค้า

...หญิงสาวไม่มีตัวตน...

หญิงสาวห่างออกมาไม่อนุญาตให้ตัวเองเข้าใกล้เค้าอีก

เธอคำนึงถึงความถูกต้องและ...ทุกอย่างย่อมมีเจ้าของเมื่อถึงเวลา

...ความรักของเธอบริสุทธิ์เกินกว่าจะทำร้ายใคร...

ในเมื่อชายหนุ่มเลือกที่ปักดอกไม้อื่นลงบนแจกันของเค้า

ต่อให้เธอสวยงามกว่าดอกไม้ดอกนั้นเพียงใดเธอก้อไม่อาจแสดงตัวได้...

แต่เธออนุญาตหัวใจให้รักเค้าได้เท่าเดิมและคงจะไม่มากไม่น้อยไปกว่านี้

เพราะ "รักแท้" สอนให้เธอมีความสุขได้

แม้ "ไม่ได้เป็นเจ้าของ" หรือ "ถูกครอบครอง"

และ "รักแท้" นี่เองที่จะทำให้ดอกไม้อย่างเธอไม่มีวันแห้งเหี่ยว

"แม้ว่าเธอจะเป็นดอกไม้ไร้ชื่อ...

ที่ไร้แจกันตลอดไป...ก้อตาม"

2005/Oct/03

...บ่อยครั้งทีมักจะได้ยินว่าเราไม่รู้จะบอกเค้ายังงัยเพราะเราเป็นแค่เพื่อน
แต่ความจริงแล้ว คุณเป็นตั้งเพื่อน...ต่างหาก

...โลกไม่เคยทำให้มนุษย์สมบูรณ์แบบเพื่อเผื่อเนื้อที่ให้คุณได้มีโอกาสแสวงหา
แต่โลกทำให้มนุษย์มีความเหงาเพื่อให้มนุษย์แสวงหาความรักและมอบความรัก
และได้รู้ว่า...การมีเพื่อนทำให้โลกไม่เงียบเหงาจนเกินไป

...ในแต่ละวัน... ให้เริ่มต้นวันด้วยการยิ้ม
ไม่ว่าเรื่องที่จะทำให้ยิ้มได้ในแต่เช้านั้นจะมีไม่กี่เรื่อง
...ในแต่ละวัน... ให้นึกขอบคุณอะไรก็ตามที่ดีต่อเราวันละ
1 อย่าง หรือ 1 คน

...ในแต่ละวัน... ให้จบทุกอย่างที่เป็นปัญหาไว้ที่ทำงาน
ไม่ต้องแบกกลับมาที่บ้าน

....ในแต่ละวัน ... ให้ทำความรู้จักผู้คนเพิ่มขึ้นอย่างน้อยวันละ 1 คน
และอย่าลืมรักษาคนรู้จัก ให้อยู่กับเราได้นานๆ ก่อนที่วันนี้คุณจะทำความรู้จักกับผู้คนใหม่ๆ

...จงสำรวจตัวเองว่าได้ทำใครหล่นหายไปจากชีวิตหรือเปล่า
หากวันนี้เหลือเพียงวันสุดท้าย
รักแค่ไหน...ได้ทันบอกเธอหรือยัง
หากว่าพรุ่งนี้สายเกินไปทุกอย่าง
เราและเขา...ดีต่อกันพอไหม
และถ้าเกิดว่า 24 ชั่วโมงต่อจากนี้คือวันสุดท้ายของคุณจริงๆ
มันเพียงพอกับสิ่งที่คุณอยากจะทำมั้ย ?

...เงินไม่ใช่พระเจ้า แต่ทำให้เรามีทางเลือกมากขึ้น
เมื่อเงินทองเป็นเจ้าของเวลาไปซะหมด
แล้วเมื่อไหร่คุณจะเป็นเจ้าของเวลาบ้าง
มีสติ-สตางค์อยู่ก็ปลีกเวลาไปใช้บ้าง
อีกหน่อยไม่มีสติต่อให้มีสตางค์ก็สายไปซะแล้ว
เวลาที่เรารักใคร
...เราจะรู้สึกตัวเล็กเหลือเกิน เวลาที่ใครรักเรา
...เราจะรู้สึกตัวใหญ่เหลือเกิน แต่ถ้าเราเจอคนที่รักกัน
...เราจะผลัดกันตัวใหญ่ตัวเล็ก

...มีชายหนุ่มผู้หนึ่งเข้ารับการบำบัดยาเสพติด
ถามผู้คุมว่า
หลังจากผ่านการบำบัดแล้ว อีกนานแค่ไหนจึงจะออกเดทได้
ผู้คุมจึงแนะนำว่า... หลังจากออกจากที่นี่แล้ว
ปีแรกให้ซื้อต้นไม้มาปลูก...ดูแลมันให้ดีๆ
ปีต่อไปให้หาสุนัขมาเลี้ยง
หลังจากนั้นถ้าต้นไม้และสุนัขไม่ตาย
ก็แสดงว่าเริ่มมีความรักได้แล้ว

...เราคือคนสำคัญเหลือเกินคนหนึ่งของครอบครัว
แต่ต้องไปเป็นคนที่ไม่ค่อยมีคุณค่าของใครก็ไม่รู้ที่เราเชื่อมาตลอดว่าเขาสำคัญ ... เพื่ออะไร


edit @ 2005/10/03 12:14:37


Ikari Shinji
View full profile